Грайр ЕгиазарянРодился 6 декабря 1978 года в село Карачинар Шаумяновского района Азербаджанской ССР, заселенного в основном армянами. 
В 1992 году вся наша семья была насильственно депортирована из Нагорно Карабаха отрядами ОМОНа Азербаджана, при поддержке российских войск. 
С 1993 года проживаю в Московской области, в городе Мытищи. 
Прекрасная семья, трое детей. C удовольствием занимаюсь любимым делом. Режу барельефы из дерева и делаем декоративный паркет.

 Фрунзик Мкртчян, Работа Грайра ЕгиазарянаФрунзик Мкртчян. Автор Шушана ПогосянФрунзик (Мгер) Мкртчян
автор - Егиазарян Грайр (Москва)
размеры - 65х45х7 см.
материал - бук
Барельеф из дерева изготовлен по замечательному эскизу Шушан Погосян специально к 87-летию Народного артиста СССР и подарен лично автором музею артиста в г. Гюмри


 


Грайр Егиазарян.Работы на дереве

Free Joomla Lightbox Gallery

Печать


Мартирос Бадалян (Ереван) - гобелен, коллаж
Грацин Вардеванян (Ереван) - гобелен и коллаж
Рузанн Акопян - гобелен
Эрикназ Хачикян - гобелен
Мари Мкртчян (Гюмри) - вышивка
Вард Аракелян - бисер

Печать

Մհեր Մկրտչյանն այն մարդն է, որի անունը ժամանակի ընթացքում դարձել է «բրենդ»

Сувениры ФрунзикԵրբ ճանապարհորդում ես, երկրի մշակույթին, պատմությանը կամ մարդկանց ծանոթանալու համար բավական է միայն մտնել շուկա։ Առևտրի շուկաներն արտացոլումն են այդ երկիրը, պատմում ամեն ինչ, ամեն մի մանրուք զբոսաշրջիկների վրա ավելի խորը տպավորություն է թողնում, քան տեսարժան վայրերը։
Չնայած վերջերս պարզվեց, որ Վերնիսաժն այնքան էլ «ապահով» վայր չէ, բայց, ինչ արած, սա այն տեղն է, որտեղ այցելում է «իրեն հարգող ցանկացած զբոսաշրջիկ»։ Այստեղ աշխատում են այն մարդիկ, այն հայերը, որոնց հետո երկար ժամանակ հիշելու են մեր երկիր այցելած մարդիկ։ Իսկ վաճառքի հանված իրերը միշտ կհիշեցնեն Հայաստանի մասին։ Ներկայացնում ենք «Վերնիսաժի գանձերի» մի փոքրիկ շարք։


Фрунзик Мкртчян в сувенирных статуэтках
 


 

Free Joomla Lightbox Gallery

Печать

frunzik souvenirs glases 11ՄՀԵՐ ՄԿՐՏՉՅԱՆ

«Մանկուց ինձ անհանգստացրել է ոչ թե այն, թե ինչու է իմ քիթը այդքան մեծ, այլ թե ինչու են ուրիշների քթերն այդքան փոքր»


Մի անգամ գնացել էին Բեյրութ հյուրախաղերի։ "Դեպի ապագա" ներկայացումը պետք է խաղային։
Ներկայացումն այնպիսին էր, որ բոլորր պետք է հանդես գային մեծ քթերով։ Երբ ներկայացումն ավարտվեց, բեյրութահայ մի կին մտավ կուլիսներ և ասաց Արմեն Խոստիկյանին.
-  Կարելի՞ է ձեզ մի բան խնդրել։
-  Ասացեք։
-  Թույլ կտա՞ք ձեր քիթը շոշափել։ Ձեռք տվեց, տեսավ գրիմ է։
Հանկարծ կուլիսներ մտավ Մհերը։ Նա Մհերին էլ տվեց նույն հարցը։ Մհերը քիթը մոտեցրեց, կինը ձեռք տվեց, զարմացավ ու բղավեց.
- 0՛ ասիգա, իսկական է։


- Ծո, հըլը աշե, էս այօղուլը քիչմ էլ ուշ ծնված էղներ, ամբողջովին քիթ պդի էղներ...


- Ֆրունզի քիթր, որ չէղներ, մեջքի վրա վար կրնգներ։


- Ֆրունզի մէ անգամվա շնչած օդր, մենք ամբողջ օրը կշնչենք։


Ծովափում Ֆրունզը մեջքի վրա լողանալիս՝, միայն քիթն էր երևացել։ Մարդիկ վախեցել էին.
- ժալովուրդ փախեք, ակուլա գուգա։


- Հալալ է Ֆրունզին, երբեք քիթր չի խցկել ուրիշի գործերին։


- Ֆրունզի քիթը ում վրա էլ օր էղներ, ճանաչված մարդ կէղներ։


- Ֆրունզի քիթր նորմալ էր, դեմքն էր փոքր։


- Շատ քթի ծակով մարդ էր։  


- Քիթն ու փորը իրար հավասար էր։ 


- Սեծ քթով մարդիկ միշտ խելացի են եղել, ապացուցված բան է։


Հարց Մհերին.
-  Ընչի՞ ես մոստի վրա կանգնել, քիթդ քորում։
-  Հըբը  Ի՞նչ էնեմ, քթիս վրա կանգնիմ, մո՞ստը քորեմ։


- Մամա, մամա, քիթը, քիթը։
Ֆրունզը ձեռքը տանում է, թեքում քիթը ե ասում.
- Անցի, բալիկ ջան, քեզ չի խանգարում։


Երբ նայում եմ Ֆրունզի քթին, հավատում եմ հրաշքներին։


Ընդհանրապես, Ֆրունզր աշխատում էր փղերի հետ նկարահանվել, որ քիթր փոքր
էրեվար, օրինակ, " Զինվորն ու փիղր"


Ֆրունզին հարցրին.
- Երբ ես ծնվել։
- Չեմ ծնվել, ծնվել ենք։
- Ո՞նց թե...
- Հըբը քիթս։


Ֆրունզին ասում են.
- Քիթդ շատ մեծ է։
- Մեծ չէ, ձեր քթերն են պզդիկ։


- Ֆրունզը քիթ ուներ, աշխարհը չուներ։


- Ֆրունզի քիթր մեծ էր, բայց բարձր չէր։


Երբ մի առիթով Սհերի քթից էին խոսում, բազարի Արսենն ըսեց.
- Իսկական տղամարդն ընիգ է, որ մինչև պատյեզզդից դուրս գալր, սկզբից քիթը բդի դուրս գա, հետո նոր ինքը։


Про нос, который у Фрунзика рос
Руководитель информационного агентства и радио Sputnik Армения Дмитрий Писаренко в видеоблоге Sputnikstory вспомнил одну из многочисленных весёлых историй из жизни любимого артиста.
Фрунзик Мкртчян родился в Ленинакане (ныне Гюмри), но почти всю свою жизнь прожил в столице Армении.
Большинство анекдотичных ситуаций, в которые он попадал, связаны с его колоритным носом. О них он рассказывал часто сам. В одном из таких случаев нос даже мешал… движению пешеходов.
18:38 04.07.2017
https://ru.armeniasputnik.am/story/20170704/7832667/pro-nos-kotoryj-u-frunzika-ros.html

@seagirl82
Иду я такой, никого не трогаю и тут сбоку сзади подходит ко мне кто-то и тихо заговорщески говорит - Армянский нос нужен? -??? (представил #vietcong и гирлянды из отрезанных ушей) - Ну обыкновенные настоящие армянские носы, думаю, вам понравится! - эээ...ммм...что??? (представил ереванскую клинику пластической хирургии) - вот, посмотрите, у меня много носов. В итоге эти носы оказались подставками для очков в виде копий носов известных армян. Были носы с персонажей армянских денег и тп. Я взял нос Фрунзика Мкртчяна из орехового дерева. При этом на самом деле дело даже не в Мкртчяне как таковом, а в форме, цвете и рисунке дерева - понравилось

Подставки для оправ "А ЛЯ ФРУНЗ'

Free Joomla Lightbox Gallery

Печать

Мы в ОДНОКЛАССНИКАХ

Мы на ФЕЙСБУКЕ