Стихи посвященные Фрунзику (Мгеру) Мкртчяну

Творчеству замечательного киноактера, Народного Артиста СССР Фрунзика (Мгера) Мкртчяна обращались много поэтов.
Ниже представляем стихи посвященные АРТИСТУ 

Фрунзик Мкртчян   Ֆրունզիկը կարդում է ՀամլետФрунзик Мкртчян

Великий Фрунзик Мкртчян!
Лицо твоё неотразимо.
Ты - смех, ты - слёзы, ты - печаль,
Ты был всегда неповторимый.

Мы смотрим фильмы до сих пор,
Где ты играешь ярко роли.
"Хатабала Солдат и слон",
И "Мимино", и "Треугольник".

И много-много есть других,
В которых, несмотря на годы,
Несёшь ты зрителям своим
Любовь к Армянскому народу!

Сергей Булычев


Печать

АЛЕКС ВИНОКУР

Сегодня прочитал, что Фрунзик Мкртчян,
Актёр любимый, пережил ненастье.
Есть в этом мире целевой изъян,
Страдают те, кто нам приносит счастье.

Не призываю сразу к мятежу,
Но тот, кто наверху над нами, - сжалься.
Товарищ, друг, я умный вещь скажу,
А ты послушай и не обижайся.

Ты всемогущ, ты можешь -  сделай так,
Что будет милосердной эта мера.
Я понимаю - даже ты не маг,
Но всё-таки. Ведь не напрасна вера.

ТИГРАН АРУТЮНЯН

На Театральной площади,
Где восседают
Шираз и Исаакян.
Мое сердце в Гюмри 
На Театральной площади,
Где грустит веселый
Мгер Мкртчян.
Мое сердце в Гюмри
На вечерней прогулке
По следу великих идет по пятам.
Мое сердце в Гюмри,
И чтоб я не делал,
Оно навсегда останется там.
И даже если душой улечу я,
В самую глубь космической тьмы
Или телом окажусь взаперти я
В самой дали планеты Земли
Нет, не в горах,друзья, мое сердце,
Мое сердце вечно будет в Гюмри.

ԱՎԵՏԻՍ ՕՀԱՆՅԱՆ

"ՄՀԵՐԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ"

Ով կմտածեր, որ վերջին պահին,
Երբ բաժանվեցինք, իր հոգու
Խորքում, ու հայացքի մեջ
Մի չարագուշակ մի անկողմնակալ
Գաղտնիք էր պահված,
Որ այսօր գուժեր արար աշխարհին,
Համայն հայության,
Որ մարեց լույսը մի պայծառ աստղի,
Որ խամրեց փայլը մեր հայոց բեմի,
Եվ ասուպի պես գետնեց մայր հողին...
-Ախր, էլ ինչպես չկանգնենք Քո դեմ
Ու չհիանանք Քո մեծ արվեստով...
Ախր, ո՜վ Մհեր... այս ի՞նչ արեցիր.
Դու եկար այստեղ հրաժեշտ տալու,
Երբ ժպիտիդ մեջ պահած ունեիր
Բոթն այս մահագու՜յժ...
- Ողբացեք՛, մարդիկ, սգացեք՛, մարդիկ, 
Ինչպես նա ողբաց և իր ժպիտով անցավ և գնաց ...

Այս հուշապատումը նվիրված է Մհեր Մկրտչյանի  անմահ հիշատակի երրորդ տարելիցին.  
Հեղինակ և վարող Ավետիս Օհանյան
1996-թ Դեկտեմբեր

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՊԱՊԻԿՅԱՆ

"ՄՀԵՐԻՆ"

«Դու, թվում է, ապրեցիր շատ, Մի կյանքից շատ այս աշխարհում`
Քո կյանքն ի՞նչ էր` մի ակնթարթ, Որն անց կացավ 
Քո չունեցած մանկությունով` Գյումրու խղճուկ բակերի մեջ...
Մնացածը... զարմանք բան էր...

Զարմանք բան էր արահետը, Որ ակումբով սկիզբ առավ
Ու քեզ տարավ մեծ բեմերի, Մեծ ֆիլմերի ճանապարհով,
Բայց Արտիստի լեցուն կյանքդ Էլի տևեց մի ակնթարթ...
Մնացածը... զարմանք բան էր...»: